22 marca 1997 rok, Teneryfa
Na pasie startowym do startu przygotowuje się Boeing- 747 należący do linii KLK. W tym samym czasie po drodze do kołowania porusza się kolejny samolot Boeing-747 linii Pan American. Samolot linii KLM otrzymał z wieży pozwolenie na start, natomiast samolot linii Pan American otrzymał instrukcję by skręcić w lewo na trzeciej drodze do kołowania. Bardzo słaba widoczność jak i duża wilgotność powietrza sprawia że samoloty nie widzą się nawzajem. Nie widzi ich też wieża Samolot linii KLM rozpędza się, i gdy osiąga prędkość ponad 100 km/h Pan American skręca w lewo po drodze kołowania. Nagle pilot KLM widzi wyłaniającego się spośród gęstej mgły Boeinga. Jednak jest zbyt rozpędzony by się zatrzymać, Jedynym ratunkiem było podniesienie samoloty do góry. Samolot unosi nos, jednak nad kołującym przelatuje tylko niewielka część kadłuba. Nastąpiło zderzenie, ogromny huk i szczęk zgniatanego metalu W katastrofie zginęli wszyscy pasażerowie samolotu linii KLM (263 osoby), zaś w samolocie linii Pan American zdołało uratować się 78 szczęśliwców, znajdujących się w tylnej części pokładu. Ogółem zginęło 570 osób i jest to najtragiczniejsza katastrofa w historii światowego lotnictwa.